Tips voor zorgverleners

Als zorgverlener sta je in of vlak achter de vuurlinie van deze trage crisis. Je doet zeer belangrijk werk in extra moeilijke omstandigheden.

Je kan je hierdoor zinvol of gewaardeerd voelen.  Toch kan het je ook gevoelens zoals machteloosheid, schuld of frustraties, … bezorgen.  

Hoe komt dit?

  • we hebben te maken met een nieuwe ziekte die nog geen effectieve behandeling kent;
  • je ervaart een verhoogde werkdruk;
  • je hebt onvoldoende materiaal en moet soms werken in een onaangepaste omgeving;
  • je ervaart fysieke belasting van de beschermende uitrusting; 
  • je bent extra alert en waakzaam; 
  • je denkt dat je meer had kunnen of moeten doen;
  • je hebt meer risico om besmet te worden;
  • je bent bezorgd om anderen te besmetten, zowel thuis als op het werk; 
  • je voelt de spanning tussen de noden van je eigen gezin en deze van je werk en je patiënten/bewoners;
  • je bent getuige van pijn en lijden, misschien ook van agressie;
  • ondanks het feit dat er veel begrip is voor elkaar, word je als zorgverlener toch soms vermeden of verweten; 
  • je bent bang dat ook een van je eigen naasten in het ziekenhuis wordt opgenomen met het virus;
  • ...

Daarom is het van groot belang dat ook je extra goed voor jezelf zorgt! Hou bijvoorbeeld een zelfzorgplan bij. Hierin kan je persoonlijke stressoren en grenzen identificeren. Alsook ontspanners en hulpbronnen om als zorgverlener gezond te blijven omgaan met deze situatie.  Vul dit nu al in, zo heb je het bij de hand wanneer je het écht nodig hebt.

Vertrouw op je procedures én je beroepskennis. Denk na hoe je de maatregelen kan omzetten in werkbare routines en handelingen. En last but not least ... durf te lachen met de situatie. Humor ontspant en verbindt je met anderen.

     

     

De tips downloaden en printen? Dat kan!

Download deze tips voor zorgverleners

Hoe help ik patiënten, families en collega's omgaan met deze crisis?

Hoe iemand reageert op zo’n uitbraak is bij iedereen anders, en kan beïnvloed zijn door vroegere ervaringen, omgeving, omstandigheden, … Het is normaal dat mensen meer stress of onzekerheid ervaren, dat ze bang, boos of verdrietig zijn, … Vaak ervaren mensen dan ongewenste veranderingen in zichzelf. Het is belangrijk dat deze veranderingen worden opgepikt en benoemd. Dat mensen hierbij een luisterend oor vinden en ondersteund worden.

Mensen reageren sterker als ze de situatie niet goed begrijpen of alle controle lijken te verliezen. Kwetsbare bevolkingsgroepen zijn dan ook vatbaarder om heftiger te reageren. Bijvoorbeeld:

  • Ouderen
  • Kinderen en jongeren
  • Mensen met bestaande cognitieve of mentale problemen
  • Mensen in armoede

Tips voor zorgverleners

  • Blijf zelf altijd kalm, dat werkt rustgevend op je gesprekspartner.
  • Wees waakzaam
    • Wees tijdens je contacten alert voor veranderingen in hun gedrag en voorkomen, denken, gevoelens en hoe ze in contact blijven met jou en anderen. Deze signalen kunnen wijzen op stress, angst, frustratie, maar ook op groeiende psychische problemen.

    • Neem deze signalen steeds serieus en ga ermee aan de slag. Meer info over mogelijke signalen vind je hier.

    • Volg steeds zichtbaar de beschermingsmaatregelen. Dit vergroot ook het veiligheidsgevoel van de persoon voor wie je zorgt.

    • Controleer regelmatig:

      • De voorraden van medicatie, zorg- en hygiënemateriaal en voedsel.

      • Lichamelijke noden en zorgbehoeften, alsook de opvolging hiervan.

  • Voorzie bruikbare informatie
    • Deel in eenvoudige taal feiten over de situatie en hoe ze het risico op besmetting kunnen inperken.

    • Help hen om met deze informatie om te gaan. Vraag hoe zij dit zien en hoe ze hiermee omgaan.

    • Help hen om meer betrouwbare informatie te vinden over hun vragen of bezorgdheden.

  • Ga een gesprek aan
    • Via (veilig) persoonlijk contact: Benoem dat dit raar kan aanvoelen door de beschermingsmaatregelen, maar dat jij nog altijd jezelf blijft in dit pak.

    • Via tel. of beeld: Elkaar zien helpt om te praten. Maar dit mag niet ten koste gaan van een goede geluidsverbinding. Deze blijft het belangrijkste.

      • Vraag aan de ander hoe die zijn situatie beleeft en toon begrip, ook als die anders reageert dan je verwacht.

      • Deel positieve verhalen uit de nabije omgeving en de maatschappij.

      • Spreek net zoals vroeger ook over normale dingen, zoals het weer, tv-programma’s, …

      • Wees alert voor veranderingen in het dagritme, alsook slaap en eetgewoontes. Vraag ook naar voldoende zinvolle activiteiten en beweging.

      • Denk mee na wat iemand nog zou kunnen doen om dit te verbeteren.

      • Help hen om voldoende bewegingsoefeningen te vinden.

      • Blijf regelmatig en op verschillende manieren contact nemen.

  • Maak je je zorgen?
    • Zeg dat je bezorgd bent.

    • Benoem de veranderingen die je opmerkt en de moeilijke omstandigheden.

    • Luister! En probeer de situatie te begrijpen zoals de andere deze beleeft.

    • Bied steun en medeleven.

    • Zoek mee naar oplossingen die werken voor de persoon. Vraag wat vroeger al hielp en denk mee na over nieuwe mogelijkheden.

    • Moedig aan om hier ook met anderen over te praten.

      • Denk mee na waar deze persoon terecht kan.

      • Denk ook aan contacten van organisaties waar deze vroeger actief was, bijv. de kerk, mensen van het buurtcentrum, lotgenotencontacten, …

    • Moedig aan om verdere hulp te vinden. Dit is geen gemakkelijke stap. Hier gaat vaak enige tijd en meerdere gesprekken overheen. Hier zijn tips om hierbij te helpen:

      • Vraag waarmee de persoon geholpen wil worden.

      • Wees alert voor drempels om extra hulp te vinden. Het is normaal als dit als een moeilijke stap wordt ervaren.

      • Blijf aanmoedigen om hulp te zoeken.

      • Bied aan om samen te zoeken naar verdere hulp.

      • Wees geduldig, dit vraagt tijd.

    • Raadpleeg zelf hulp wanneer je niet goed weet hoe dit aan te pakken of als je je ernstige zorgen maakt.
      Zoek meer hulp via je eigen dienst of bel zelf eens naar hulpverleningsdiensten en vraag advies of steun. (Dit kan anoniem).

  • Wanneer je mensen die misschien besmet zijn met het virus helpt of ermee samenwerkt is het extra belangrijk om:
    • De beschermingsmaatregelen goed zichtbaar te hanteren. Zij zijn immers ook bang om anderen te besmetten.
    • Sociaal stigma te vermijden. Dit stigma zorgt ervoor dat mensen beschaamd zijn, anderen niet inlichten over hun ziekte, te laat gepaste hulp zoeken, zich sociaal afsluiten van anderen, … Spreek steeds over persoon met COVID-19, niet ‘de besmette’, het slachtoffer of de ‘coronapatient’. Blijf steeds de mens achter de ziekte zien.
    • Duidelijke informatie te delen over risico’s, bescherming, wat ze wel nog kunnen/mogen doen, …
    • Aanwezig te blijven, ook voor ontspannende gesprekken, om deze quarantaine door te komen.
      • Hecht extra veel belang aan de normale richtlijnen om gezond om te gaan met deze crisis.
      • Denk samen na hoe de persoon zo goed als mogelijk voor zichzelf kan zorgen tijdens quarantaine

In samenwerking met

          

     

×

      De websites van Rode Kruis-Vlaanderen maken gebruik van cookies om jouw bezoek zo vlot mogelijk te laten verlopen. We installeren noodzakelijke en technische cookies voor het goed functioneren van deze websites. Daarnaast gebruiken we analytische en advertising cookies om het algemeen gebruik van de websites te meten en verbeteren. Geef hieronder aan dat je akkoord bent met ons cookiebeleid om verder te surfen.