Over onze afdeling

Onze afdeling maakt deelt uit van Rode Kruis-Vlaanderen. Rode Kruis is een onafhankelijke vrijwilligersorganisatie die opkomt voor kwetsbare mensen in binnen- en buitenland.

We helpen dicht bij en ver weg

Rode Kruis is de grootste humanitaire organisatie ter wereld. Wereldwijd zijn we actief met meer dan 180 nationale verenigingen, 17 miljoen actieve vrijwilligers en honderdduizenden vaste medewerkers.

In Vlaanderen zijn er zo’n 250 lokale afdelingen. Door deze sterke verankering in heel Vlaanderen staat onze afdeling heel dicht bij de bevolking. Zo kunnen we noden snel opsporen en helpen.

Onze vrijwilligers helpen

Wat we doen, is misschien niet altijd zichtbaar. Maar het betekent wel een wereld van verschil voor de mensen die op ons rekenen. We helpen op vlak van rampenbestrijding, zelfredzaamheid en bloedvoorziening.

We doen daarvoor maximaal beroep op vrijwilligers. Onze vrijwilligers helpen op verschillende manieren en zijn de spil van onze afdeling.

Historiek

Rode Kruis afdeling St Truiden in vogelvlucht

In 2015 bestaat de afdeling 145 jaar.
We gaan even terug in de tijd, in augustus 1870 waren Frankrijk en de Pruisen in een vreselijke oorlog verwikkeld. Het Rode Kruis was enkele jaren daarvoor door de Zwitserse zakenman Henri Dunant opgericht. De oorlog was de eerste testcase of de ideeën van het Rode Kruis comité in de praktijk omgezet konden worden, hulp bieden aan gekwetsten soldaten tijdens de strijd door een neutrale organisatie. In Sint Truiden was het een geneesheer Dr Rodigas die goederen en geld inzamelde voor de slachtoffers. De tweede hulpactie was hulp aan slachtoffers van de burgeroorlog in Spanje in 1873. De dames van barmhartigheid stichtten een Rode kruis comité, met als voorzitsters de dames Delgeur en Ulens, resp. de echtgenotes van de notaris zn burgemeester Delgeur en de advocaat en latere burgemeester Ulens. De juffrouwen Nathalie Smeulders en Pouline van Brabant van de varkensmarkt verzamelden de goederen en geld en verstuurde dit naar Brussel, het nationaal depot van het Rode Kruis.
In 1874 werd dit RK bestuur overgenomen door leden van de St Truiense gemeenteraad. Advocaat Ulens voorzitter, Dr craybeeckx was secretaris.

In de 19 eeuw volgde er nog hulpacties zoals een oorlog in de Balkan en overstromingen in België.
Altijd met de gedachte, we willen helpen zoveel dat we kunnen, maar in Sint Truiden gebeurd zoiets niet. Totdat de eerste wereldoorlog in augustus 1914 uitbrak. Een paar dagen voor de oorlog werd er in St Truiden een nieuw comité uit de grond gestampt. Ridder de Menten de Horne was voorzitter. Dr U. Timmermans was secretaris en penningmeester. Dr Urbain Timmermans gaf nog vlug ambulanciers cursussen aan jonge studenten vlak voor de Duitsers binnenvielen. In 1915 verongelukte Dr Timmermans bij een bliksem inslag.
Tijdens de eerste wereld oorlog was er ook een hulpcomité actief welke pakjes en brieven verdeelden aan Belgische militairen en burgerlijke krijgsgevangenen.
Na de oorlog was er nog alleen maar een comité op papier actief. Dr Otten werd voorzitter in 1924.
Dr Mathijs secretaris in 1928 . In de dertiger jaren wordt er verwoede pogingen gedaan om een volwaardig bestuur van de grond te krijgen. Iedereen wou in het bestuur zetelen , maar niemand wou  voorzitter zijn. Eindelijk in 1936 is er een bestuur, met Dr Dejongh als voorzitter. In 1938 volgen de eerste Rode Kruis cursussen ambulancier.
In 1939 wordt het Rode kruis gemobiliseerd. Noodhospitaal werd ingericht( gedeelte burgelijk hospitaal(Hospic). Aan het begin van de oorlog wordt Mevr. Vreven als voorzitter aangesteld.
Zij zou tijdens de tweede wereld oorlog de zware taak op zich nemen om de plaatselijke Rode kruis afdeling te leiden.
Na de oorlog moest de afdeling onder haar leiding omschakelen naar vredestaken.
In 1965 werd de bloedtransfusiedienst opgericht onder leiding van dr Smets.
Apotheker Smets nam in januari 1978 de fakkel over van Mevr. Vreven. Hij zal dit doen tot in 1988.
De nieuwe voorzitter werd Dr Johan Vandevelden, de grootste uitdaging was een lokaal vinden waar het materiaal opgeslagen, vergaderd en les gegeven kon worden. In 1993 krijgen we van de gemeente een ruim lokaal aan de Gorsemweg. In 1997 geeft Johan de fakkel door aan de voorzitter Dr Wim Castelein. Het blijft een voortdurende strijd om de vrijwilligers te motiveren en om nieuwe vrijwilligers te vinden welke zich onbaatzuchtig willen inzetten voor dit mooie werk.

Misschien is dit wel iets voor U