Over onze afdeling

Onze afdeling maakt deel uit van Rode Kruis-Vlaanderen. Rode Kruis is een onafhankelijke vrijwilligersorganisatie die opkomt voor kwetsbare mensen in binnen- en buitenland.

We helpen dicht bij en ver weg

Rode Kruis oostrozebeke is één van de 250 Rode Kruis afdelingen in Vlaanderen, wij organiseren EHBO lessen zamelen bloed in en we zijn op heel wat gebieden actief op preventieve hulp acties Rode Kruis Oostrozebeke is met een 35 vrijwilligers actief

Onze vrijwilligers helpen

Wat we doen, is misschien niet altijd zichtbaar. Maar het betekent wel een wereld van verschil voor de mensen die op ons rekenen. We helpen op vlak van rampenbestrijding, zelfredzaamheid en bloedvoorziening.

We doen daarvoor maximaal beroep op vrijwilligers. Onze vrijwilligers helpen op verschillende manieren en zijn de spil van onze afdeling.

Afdelingshistoriek

Reeds tijdens de eerste wereldoorlog kende men in Oostrozebeke het “Rode Kruis”. De sociale en medische interventies werden toen reeds erkend en zouden na WO I erkend blijven.

In volle oorlog, 1942, was het de verdienste van dokter André Dewaele om het Rode Kruis te “herstructureren”, waaruit blijkt dat er ook voor 1942 een werking was.
Maar in de hongerwinter van 1942 was een Rode Kruis welkom. Er was bv. ook Winterhulp dat onze mensen hielp te overleven, in samenwerking met het Rode Kruis. Dokter Dewaele was legerdokter en de facto voorzitter van het Rode Kruis.

1942 : Eerste oprichting van de Oostrozebeekse afdeling van het Rode Kruis.

Deze Rode Kruisafdeling opgericht door Dr.André Dewaele, Lucien Vandewalle, Julien Vandesande en de organisatoren van Winterhulp alsook de Oostrozebeekse “Koninklijke Garve” hield het vol tot 1975.
Nog tijdens de oorlog maar ook vanaf de stichting van het Herfstcriterium bestond hun taak erin dienst te doen op het wielergebeuren. Het Rode Kruis, i.s.m. Winterhulp en de Koninklijke Garve, hadden tijdens de oorlogsjaren ruime opdrachten. Niet alleen mensen verzorgen als ze ziek of gewond waren maar ook graan inzamelen voor behoeftige kinderen, hulp bieden om onderdak te geven aan vluchtelingen, enz. Enkele leden werden in 1943 zelfs ontvangen op het Paleis te Laken : André Lannoo, Daniël Vanparys, Frans Vanyzere en Jozef Verstraete.

Stellen dat de toenmalige Rode Kruisafdeling zich louter inliet met het jaarlijkse Herfstcriterium is onterecht. Bij de grote watersnood in Zeeuws-Vlaanderen(1953) wisten zij met hun afdeling het grootste bedrag in te zamelen om een helpende hand te bieden. Zij kregen hier ruime steun van de Rozebeekse vlassers. Voorzitter Dr. Dewaele en zijn ploeg werden hiervoor uitgebreid gefeliciteerd door het Belgische Nationale Rode Kruis.

Ook op nieuwjaarsdag 1965, bij de overstroming in de Rozebeekse Stationsstraat, leverde de afdeling, samen met de Civiele Bescherming belangrijke hulp.

Deze afdeling werd stilaan een sluimerende afdeling maar mag zeker niet miskend worden.


1976 : wederoprichting of wedergeboorte van de Oostrozebeekse afdeling.

De man die in 1976 het “doel” ruimer zag dan een jaarlijks optreden tijdens het Herfstcriterium was Raf Duyvejonck. Hij vond onmiddellijk steun bij toenmalig burgemeester Remi Vanacker en diens Eerste Schepen Marcel Bonte. De financiële steun van Schepen Philippe Polfliet (Zwarte Leeuw) was in die tijd cruciaal. Er was een jaarlijks bal ten voordele van het Rode Kruis. Zonder die centen was een verdere werking van het Rode Kruis onmogelijk geweest.

Vrij vlug vond men een 15-tal vrijwilligers. Er volgde hard en intens werk. Vooreerst begon men met een lessenreeks EHBO in de raadszaal van het gemeentehuis. Het lokaal was in de kelder van het gemeentehuis.

Er volgde ook een bloedtransfusiedienst. Deze was reeds in 1961 opgericht(met 15 bloedgevers), telde in 1970 reeds 152 donors, in 1975 opgelopen tot 193 donors. Na de heroprichting in 1976 ging dit aantal jaar na jaar nog spectaculairder vooruit. Weldra bereikte men een gemiddelde van jaarlijks ruim 600 bloedgevers.

Het Rode Kruis was voortaan ook jaarlijks present op de Hallebedevaart. Aanwezigheden als hulpdienst werden uitgebreid naar alle belangrijke sportevenementen, socio-culturele evenementen , enz. Geen wonder dat ook de dankbaarheid van de bevolking niet uitbleef. De jaarlijkse stickerverkoop is een groot succes, net zoals de jaarlijkse kaarting.

Na dertig jaar mag de nieuwe generatie met fierheid terugblikken. Zij hebben het prachtig werk, dat precies 65 jaar geleden begon, op een meer dan waardige en nog intensere wijze verdergezet.

 

 

146

bloed donoren

35

vrijwilligers