Updates

Gras en onkruid. Daaruit bestaat noodgedwongen het dieet van heel wat lokale gemeenschappen in Zuid-Soedan. Een gewapend conflict maakt de situatie voor duizenden gezinnen onhoudbaar.

 

Gras en onkruid. Daaruit bestaat noodgedwongen het dieet van heel wat lokale gemeenschappen in Zuid-Soedan. Een gewapend conflict in verschillende regio’s maakt de situatie voor duizenden gezinnen onhoudbaar. Het Rode Kruis dropte vorige maand nog zo’n 680 ton voedsel boven de hardst getroffen gebieden, maar zonder vrede in de regio zijn deze voedselpakketten slechts een druppel op een hete plaat.

Live nieuws updates

Rode Kruis dropt tonnen voedsel, maar honger blijft dreigen

De dreigende honger in Zuid-Soedan is een stille ramp. In de eerste plaats omdat honger een trage moordenaar is: het aantal slachtoffers per dag ligt relatief laag, waardoor de ramp niet de spectaculaire sterfcijfers van bijvoorbeeld een natuurramp heeft. En daardoor kan dat ‘stille’ ook heel letterlijk genomen worden, want de ramp krijgt heel weinig aandacht van beleidsmakers en media wereldwijd. Maar terwijl blijft de grootschalige voedselonzekerheid aanhouden.

Dorpen kunnen zichzelf niet van voedsel voorzien omdat landbouwers van hun gronden zijn moeten vluchten en er massale sterfte is onder het vee. Er moet snel voedsel aanrukken voor de Zuid-Soedanezen of er dreigt hongersnood. Daarom is het Rode Kruis sinds begin juni 680 ton voedsel aan het droppen, goed voor zo’n 6000 voedselpakketten. Per dropping worden 300 pakketten bezorgd, waarmee ongeveer 100 families, of zo’n 600 mensen, geholpen zijn. Collega Trui was aanwezig bij één van deze drops en vertelt er in onderstaand filmpje meer over.

Omdat het Rode Kruis sterk lokaal verankerd is in de Zuid-Soedanese gemeenschappen, kan de organisatie op twee domeinen hulp bieden. Ten eerste onderhoudt het Rode Kruis op confidentiële, bilaterale wijze de dialoog met elk van de strijdende partijen. Zo dringt het Rode Kruis bij de betrokken partijen aan om de regels van het internationaal humanitair recht te respecteren. Bovendien vragen ze via deze dialoog ook veilige toegang tot de gebieden die deze partijen controleren.

Daarnaast kan het Rode Kruis via haar lokale vrijwilligers de food droppings efficiënt organiseren. Dankzij de hulpverleners van het Zuid-Soedanese Rode Kruis, die zelf deel uitmaken van de getroffen gemeenschappen, heeft de organisatie toegang tot de meest geïsoleerde gebieden én tot de zones waarin het conflict heerst. Een team van vrijwilligers lijst samen met de field staff de noden van de lokale bevolking op, registreert elke hulpbehoevende, voorziet een afgebakende droppingszone en bezorgt de uitgesorteerde pakketten ten slotte aan de vertegenwoordigers van de families. Per vier families wordt een pakket samengesteld dat bestaat uit 50 kilogram zout en suiker, 200 kilogram bonen, 300 kilogram kafferkoren (graan) en 50 kilogram maïs gemixt met soja – een enorm voedzame mix voor zwaar ondervoede kinderen. In theorie kan een gezin hiermee een maand verder, maar in de praktijk blijkt dit vaak veel langer te zijn – soms zelfs tot een jaar na de dropping.

Honger naar vrede

Ook vorig jaar voerde het Rode Kruis enkele food droppings uit boven Zuid-Soedan. Deze droppings werden onder andere mogelijk gemaakt door de 2,3 miljoen euro steun die Rode Kruis-Vlaanderen mocht ontvangen van de Vlaming en de Belgische overheid. Maar zolang er geen politieke oplossing voor het conflict komt, is een structurele en duurzame hulpverlening niet mogelijk. Door plunderingen, gebrek aan water, ziekte onder de bevolking en hun vee en het noodgedwongen achterlaten van huis en land liggen de landbouwactiviteiten in sommige gebieden volledig stil. Bovendien hebben ook ngo’s zich uit de regio moeten terugtrekken, waardoor onder andere de vaccinatiecampagnes van vee stopgezet moesten worden.

Duurzaam helpen

Zolang het conflict niet beëindigd wordt, kan dus enkel de toegang van humanitaire spelers tot het gebied de voedselzekerheid op korte termijn verhogen. Op lange termijn is vrede de enige te bewandelen weg. Eens de situatie stabiel is, kan het Rode Kruis zich meer gaan richten op het uitdelen van zaden en landbouwmateriaal. Ook Cash Based Assistance – financiële steun waarin de lokale gemeenschappen zélf de zwaartepunten voor heropbouw kunnen leggen – is dan een piste. Op dit moment krijgen slechts enkele dorpelingen die een dijkensysteem bouwen in Old Fangak, een handelsplaats aan de Nijl, geld voor hun arbeid. Omdat de economische markt in Zuid-Soedan stil ligt, woekeren voedselprijzen en treedt er hyperinflatie op. Op dit moment is financiële steun bieden ter plekke dus niet opportuun en gaat alle hoop naar het tijdig leveren van voldoende voedselpakketten.

Graag een steentje bijdragen?

Dat kan hier!

 

Hercules dropt 17 ton voedsel in Zuid-Soedan

"Ongelooflijk om te zien hoe 65 mensen alles op alles zetten om de Hercules gevuld te krijgen voor een volgende airdrop", vertelt collega Trui vanuit Zuid-Soedan.

De Hercules is het vliegtuig van het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) dat momenteel voedselpakketten dropt vanuit de lucht zodat ook de meest kwetsbare mensen in afgelegen gebieden levensnoodzakelijke hulp krijgen. Gisteren werd het vliegtuig gevuld met 17 ton hulpgoederen, dat zijn iets meer dan 300 noodpakketten. In totaal zal de Hercules in juni op die manier pakketten droppen die 1 maand eten waarborgen voor zo'n 25.000 mensen.

 

Airdrops bieden hulp aan duizenden Zuid-Soedanezen

Dinsdag 13 juni ging er opnieuw een foodrop of airdrop door in Zuid-Soedan. Ook dit jaar moeten zo'n 87.000 mensen in de zwaarst getroffen en afgesloten regio's op deze manier hulp krijgen om een nieuwe hongersnood tegen te gaan. Deze week alleen al krijgen zo'n 5.000 mensen in Myadin voedselpakketten geleverd op 3 droppingsdagen. Collega Trui van Internationale Samenwerking is momenteel ter plekke en volgde één van deze airdrops van dichtbij.

Humanitaire ‘airdrops’

In bepaalde gebieden in Zuid-Soedan is humanitaire toegang verkrijgen moeilijk. Daarom kiest het Internationale Rode Kruis ervoor om in zo'n gevallen over te gaan tot airdrops of luchtdroppingen. Zo worden hulpgoederen vanop bepaalde hoogte (en dus vanuit het vliegtuig) gedropt boven een vooraf uitgekozen zone.

 

Zuid-Soedan: 1 jaar na vredesakkoord neemt geweld en nood aan humanitaire hulp niet af

1 jaar na het vredesakkoord in Zuid-Soedan wordt pijnlijk duidelijk dat het geweld en de nood aan humanitaire hulp niet is afgenomen. Volgens James Reynolds, het hoofd van het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) in Zuid-Soedan, is geweld er nog steeds alomtegenwoordig omdat verschillende gemeenschappen met elkaar in conflict liggen. Deze conflicten bedreigen de stabiliteit en de veiligheid van het land. 

De medische teams van het ICRC behandelen nog steeds een groot aantal patiënten met schotwonden en de noden van de meest getroffen gemeenschappen zijn immens hoog. Het aantal patiënten met verwondingen die rechtstreeks gelinkt kunnen worden aan het geweld nam zelfs toe sinds het vredesakkoord. Van oktober '17 tot juni '18 werden 526 patiënten behandeld. In dezelfde periode een jaar later waren dat 688 slachtoffers, een stijging van bijna 25%. 

Het geweld heeft ook een immense impact op de nog resterende ziekenhuizen in een gebied dat het al zwaar te verduren had tijdens tientallen jaren van oorlog voeren. Indien nu nog 1 ziekenhuis zou sluiten, vallen volledige gemeenschappen zonder medische hulp en worden perfect behandelbare ziekten dodelijk.

Het afgelopen jaar bracht ook weinig verbetering voor de meeste Zuid-Soedanezen. Meer mensen dan ooit vrezen voedselonzekerheid en door het toenemende geweld slaan nog steeds ontzettend veel burgers op de vlucht waardoor ook de nood aan humanitaire hulp niet afneemt. In totaal zijn nu zo'n 4 miljoen op de vlucht in eigen land of net over de grenzen. Velen van hen raakten in tussentijd ook hun familie kwijt. 

Rode Kruis-Vlaanderen kon dankzij de financiële steun van de Belgische federale overheid in de loop van 2017 en 2018 520.000 Zuid-Soedanezen een voedselpakket bieden. Veel van deze mensen verscholen zich op de vlucht voor het geweld in ontoegankelijke moerassen, waardoor het voedsel enkel via lucht-droppings ter plaatse kon worden gebracht. Tot op vandaag blijven voedsel-droppings één van de levenslijnen voor de 6,9 miljoen mensen die zich in een kritieke fase van voedselonzekerheid bevinden.

Het Internationale Rode Kruiscomité is aanwezig in Zuid-Soedan sinds 2011 en kan dus met het hand op het hart verklaren dat de tol van het jarenlang oorlog voeren, geweld en onzekerheid enorm groot is. Het ICRC hoopt dan ook dat het vredesakkoord ondanks alles toch kan standhouden om nog meer leed te vermijden aangezien Zuid-Soedan nood heeft aan vrede en stabiliteit om het land herop te bouwen.

Zuid-Soedan stevent af op nieuwe hongersnood

Het aanhoudende conflict in Zuid-Soedan blijft zijn tol eisen: voedselvoorraden slinken zienderogen waardoor opnieuw hongersnood dreigt bij de lokale bevolking. In het district Pibor is ondertussen al één vijfde van de gezinnen getroffen door honger. De situatie is er zo erg dat mensen er vaak enkel nog aangewezen zijn op het eten van gras en onkruid.

Ook vorig jaar dreigde er al hongersnood maar die kon toen ingeperkt worden dankzij heel wat internationale hulp. De steun van de Vlaamse bevolking en de Belgische federale overheid leverde in totaal 2,3 miljoen euro op om zware ondervoeding in Zuid-Soedan, Somalië, Nigeria en Jemen tegen te gaan. Deze hulp betekende heel wat voor verschillende afgelegen gemeenschappen die enkel door onze lokale vrijwilligers bereikt kunnen worden. Zo krijgen 175.000 mensen in de Zuid-Soedanese Jonglei en Upper Nile States, ingesloten door het conflict, hulp via foodroppings of voedselpakketten die vanuit de lucht gedropt worden.

Het scenario van vorig jaar dreigt zich nu te herhalen omdat de hulp van vorig jaar stilaan ontoereikend wordt. Het Internationale Rode Kruis blijft fooddroppings uitvoeren boven de zwaarst getroffen regio's. Verder worden er ook 75 lokale Rode Kruisvrijwilligers getraind om psychosociale bijstand te leveren aan de getraumatiseerde bevolking.  

Zuid-Soedan, waar je rijkdom niet afhangt van geld

Je veestapel gezond én in leven houden is van levensbelang in Zuid-Soedan aangezien het grootste deel van de bevolking er zo goed als volledig afhangt van vee, schapen en geiten voor hun levensonderhoud.

Het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) helpt de mensen ter plekke om hun dieren te beschermen tegen ziekten en versterkt de weerbaarheid van de burgers die getroffen zijn door het gewapende conflict.

Geweld blijft toenemen in Zuid-Soedan

Het Internationale Rode Kruiscomtié (ICRC) is ontzettend bezorgd over de burgeroorlog die gruwelijk geweld blijft stimuleren waarbij heel wat burgers verwond of gedood worden. Ook gebouwen die voor hun veiligheid en voortbestaan moeten zorgen, worden steeds vaker vernietigd. 

Mijn vrouw werd neergeschoten. Mijn kinderen werden neergeschoten ... ik werd neergeschoten. We werden allemaal plots heel kwetsbaar. - Ruey

Ruey, zijn vrouw Nyalual en twee van hun kinderen raakten afgelopen februari gewond in een vuurgevecht in hun eigen stad. Eén van hun kinderen - amper 7 was hij - liet hierbij het leven. Samen met 44 andere patiënten werd het gezin geëvacueerd naar een ziekenhuis van het ICRC in Ganyliel. Mama Nyalual was er het ergste aan toe, haar been werd niet veel later geamputeerd door de zware verwondingen.

We zien heel veel schotwonden passeren, vooral in de benen. Veel van die wonden zijn al geïnfecteerd als de patiënten hier toekomen. - Fysiotherapeut Guido Serge Verslout (ICRC)

Het conflict verwoest ook eigendommen en gemeenschappen. Dat zorgt ervoor dat heel wat mensen op de vlucht slaan waardoor honger en ziekte welig tieren. Naar schatting kijken meer dan 5 miljoen mensen in Zuid-Soedan een hongersnood in de ogen.

Rode Kruis-Vlaanderen bereikt via het ICRC én met steun van de federale overheid 65.000 mensen die door het conflict vastzitten in Centraal Zuid-Soedan en via de lucht van voedsel bevoorraadt moeten worden. Vorig jaar bereikten we op diezelfde manier nog zo'n 115.000 mensen. Met diezelfde steun konden ook 75 vrijwilligers van het Zuid-Soedanese Rode Kruis een opleiding in psychosociale hulpverlening volgen. Enerzijds worden ze zo zelf weerbaarder voor de wreedheden die op hun pad komen tijdens hun vrijwilligerswerk. Anderzijds kunnen ze begunstigden ook beter begeleiden op die manier.

Meer info over dit project

ERU verdeelt cash geld voor aankoop landbouwmateriaal in Nigeria

Heel wat Nigerianen zijn door het geweld van Boko Haram, op de vlucht geslagen. De meesten van hen vonden onderdak bij familie en kennissen. Wat opvalt, is dat zij eigenlijk niet opvallen in de lokale gemeenschap. Ze worden goed opgevangen, maar leven toch vaak in schrijnende omstandigheden.

De Benelux Relief ERU (Emergency Response Unit) is deze zomer actief in Nigeria om er hulp te gaan bieden aan de meest kwetsbaren. Frank Warnier werkte als teamleader mee aan de ‘tweede rotatie’. Een eerdere groep werd reeds een maand eerder uitgestuurd om de begunstigden te registreren en planningen uit te tekenen. Onder leiding van Frank gebeurde er in juli een eerste distributie van cash geld, emmers en aquatabs. “Het geeft een enorme voldoening en boost als je aan de distributies zelf kunt beginnen”, klinkt het dan ook enthousiast.

De eerste rotatie in juni, bereidde het cashtransfersysteem goed voor door de registratie van de hulpbehoevenden. Via drie uitbetalingsrondes krijgen zij cash geld, dat ze enkel mogen besteden aan zaden en meststoffen. Enkel de meest hulpbehoevenden krijgen ook nog wat cash om voedsel te kopen om de periode tot de oogst te kunnen overleven.

Cashtransfers worden vaak wat argwanend bekeken, maar uit ervaring en onderzoek blijkt dat hier quasi geen misbruik van gemaakt wordt. De ERU gaat ook tussentijds met de begunstigden praten waardoor zij hun voorwaarden strikt opvolgen. Het belangrijkste aan dit systeem is dan ook dat mensen hun eigen situatie zelf in handen nemen. Ze stellen zelf prioriteiten waardoor hun waardigheid wordt gerespecteerd.

Lokale gemeenschap schoolvoorbeeld van hoe het kan

Het mooie aan dit project is dat dit een ‘Community Driven Project’ is: we steunen op de lokale gemeenschap waarbinnen de mensen leven. Het zijn de inwoners van de dorpen zelf, die de leiding hebben bij de identificatie van wie hulpbehoevend is. Deze mensen zijn ook aanwezig bij de registratie en de bedeling zelf. De vrijwilligers van het Nigeriaanse Rode Kruis namen hun taak gemotiveerd op en blonken uit in hardwerkende participatie.

Meerwaarde van ERU

Het ERU-takenpakket is heel divers: we geven training aan vrijwilligers, we plannen de distributie en superviseren het elektronisch systeem dat de hulpbehoevenden bijhoudt. Frank Warnier vertelt: “Mijn voornaamste taak was alles wat met planning, cijfers en registratie te maken had. Ritten van meer dan 4 uur om kleine groepen families te helpen, waren geen uitzondering. Ook de elektronische registratie van de hulpbehoevenden, bracht heel wat werk met zich mee. Ons team controleerde ook de databank en probeerde bij te sturen waar dat nodig was.”

Toegewijde teamleider

Maar wie is Frank Warnier nu eigenlijk? Na zijn pensionering, vond Frank al snel een nieuwe uitdaging bij het Rode Kruis als vrijwilliger bij de ERU. Zo stond hij na drie maanden al in Haïti om hulp te bieden na de aardbeving. Interventies in Pakistan, Tunesië, Filippijnen en Griekenland volgden.

Deze zomer gaf hij een maand lang het beste van zichzelf in Nigeria. Dit is ook het engagement dat Rode Kruis vraagt van hun ERU-vrijwilligers. Hij ondervindt dat een inzet van 4 weken de juiste keuze is. “We werken er elke dag hard, en dat kruipt in je kleren hoor. We beginnen vroeg en eindigen laat, na een distributiedag eten we en drinken we wel eens een pintje, om daarna terug ‘het gevecht met de laptop’ en de ‘slag om de mails’ aan te gaan.”

“Mij blijven vooral de levensomstandigheden in Nigeria anno 2017 enorm bij. Mensen wonen daar vaak nog uren af van een grote baan. Het is een erg verwaarloosd gebied, zonder elektriciteit, zonder telefoon, enkel water was er doorgaans wel. Ik vraag me echt af wat de toekomst zal brengen voor de jonge mensen die er nu leven."

Frank kan nog eindeloos vertellen: over vastgelopen jeeps in een rivier, over de hoop dat het niet overvloedig regent zodat sommige plaatsen onbereikbaar worden, … Terug thuis overheerst een gevoel van tevredenheid. “Ons team werkte goed samen met iedereen en leverde mooi werk. Ik leer van elke nieuwe missie en elk nieuw land zoveel bij omdat het telkens zo verschillend is. Maar vooral: we gaven een goede ondersteuning aan het Nigeriaanse Rode Kruis. We zijn geslaagd in onze opdracht om de mensen klaar te maken om zoveel mogelijk zelf te kunnen doen."

Wat als Jemen maar 100 inwoners telde?

Indrukwekkende cijfers uit Jemen, het land waar momenteel de grootste humanitaire crisis momenteel ter wereld heerst. De twee jaar durende oorlog eist zijn tol:

  • Meer dan 20 miljoen mensen hebben behoefte aan voedsel, proper drinkwater en de nodige essentiële huishoudelijke items;
  • Voor 17 miljoen mensen dreigt hongersnood;
  • Daarnaast wordt het land ook nog eens geteisterd door een cholera-epidemie. 350.000 mensen werden al ziek en meer dan 1.800 mensen zijn aan de ziekte overleden. En elke dag komen er meer gevallen bij.

“Op zich zou de ziekte niet zo’n wrede gevolgen mogen kennen. Je handen wassen met proper water, zuiver water drinken en voedsel eten dat gekookt is: in theorie is het voorkomen van cholera vrij eenvoudig. Maar net dit zuivere water is in Jemen een luxe die niemand zich kan permitteren. Gemeentearbeiders in Sanaa worden al maandenlang niet betaald. Er is dus geen elektriciteit en het vuilnis stapelt zich hoog op in het straatbeeld.” - Johannes Bruwer (ICRC) 

De hulpverleners van het Internationale en lokale Rode Kruis bieden hulp op 17 locaties verspreid over het hele land en kunnen daardoor één op de vijf cholerabesmette personen in Jemen te verzorgen. Toch is dit lang niet voldoende om het extreem getroffen land te doen opleven na deze epidemie.

In Jemen blijft het aantal slachtoffers van cholera stijgen

De dodelijke cholera-uitbraak houdt Jemen volledig in haar greep.  350.000 mensen werden al ziek. Meer dan 1.800 mensen zijn aan de ziekte overleden. Als de ziekte zich zo verder uitbreidt, zullen zeker 600.000 mensen getroffen worden dit jaar.

Gezondheidswerkers moeten vaak machteloos toekijken. In Jemen staat gezondheidszorg zwaar onder druk, de twee jaar durende meedogenloze oorlog eist zijn tol. De cijfers zijn schrijnend: slechts 45% van de ziekenhuizen is nog actief, en slechts in 30% van de gevallen bereiken de nodige medische hulpmiddelen het land op tijd.

De Rode Kruishulpverleners bieden ondertussen hulp op 17 locaties verspreid over het hele land. Zo is het Rode Kruis in staat om bijna één op vijf cholera-besmette personen in Jemen te verzorgen.  Toch is dit lang niet voldoende om het extreem getroffen land te doen opleven na deze epidemie.

Jemen in de greep van dodelijke cholera-uitbraak

Op 5 mei kondigde het Ministerie van Volksgezondheid in Sanaa de noodtoestand aan. Nu,  amper twee maand later, heeft de epidemie gigantische proporties aangenomen. Vermoed wordt dat al meer dan 313.000 mensen met cholera besmet zijn en dat meer dan 1.700 mensen eraan bezweken zijn.

Hulpverleners hebben bovendien te kampen met de gevolgen van de oorlog die intussen al twee jaar woedt. De gezondheidsvoorzieningen zijn hierdoor gehalveerd en slechts 45% van de ziekenhuizen is nog actief.

Johannes Bruwer van het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) klaagt de crisissituatie aan: “Op zich zou de ziekte niet zo’n wrede gevolgen mogen kennen. Je handen wassen met proper water, zuiver water drinken en voedsel eten dat gekookt is: in theorie is het voorkomen van cholera vrij eenvoudig. Maar net dit zuivere water is in Jemen een luxe die niemand zich kan permitteren. Gemeentearbeiders in Sanaa worden al maandenlang niet betaald. Er is dus geen elektriciteit en het vuilnis stapelt zich hoog op in het straatbeeld.”

We helpen helpen

Om deze epidemie het hoofd te helpen bieden, stuurde het ICRC vanuit 7 landen essentiële medische benodigdheden zoals gespecialiseerde vloeistoffen, rehydratatiezouten en antibiotica. De Rode Kruishulpverleners bieden ondertussen hulp op 17 locaties verspreid over het hele land.

Momenteel is het ICRC in staat om bijna één op vijf cholera-besmette personen in Jemen te verzorgen. Toch is dit lang niet voldoende om het extreem getroffen land te doen opleven na deze epidemie.

Help ons helpen

Door jouw steun helpen we Jemen terug aan zuiver water en degelijke sanitaire voorzieningen. Alleen zo kunnen we deze verwoestende ziekte helpen indijken.

Cholera blijft hard toeslaan in Jemen

In Jemen blijft de cholera-epidemie hard toeslaan. Sinds de uitbraak eind april raakten al meer dan 300.000 mensen besmet en kostte de ziekte aan meer dan 1.600 mensen het leven. Het Internationale Rode Kruis Comité (ICRC) waarschuwt dat de verspreiding op een ongecontroleerde manier verder gaat.

Vooral de regio's Sanaa, Hodeida, Hajjah en Amran zijn zwaar getroffen. De ziekte blijft er zich snel uitbreiden: dagelijks worden zo'n 7.000 nieuwe gevallen van cholera gemeld. De medische en sanitaire infrastructuur stortte helemaal in elkaar nadat twee jaar geleden oorlog uitbrak in het land. Hierdoor krijgt de ziekte voor de tweede keer in minder dan een jaar tijd vrij spel in Jemen. Bovendien dreigt voor 17 miljoen mensen ook nog eens hongersnood ...

Geld versus goederen? Zo helpen we best.

Vorige maand vertrok vrijwilligster Anne Seghers als teamlid van een Emergency Response Unit naar Nigeria om er samen met collega's uit Nederland, Luxemburg en Frankrijk de meest kwetsbaren van de nodige hulp te voorzien. Dat gebeurde niet alleen door het uitdelen van emmers, muskietennetten en waterzuiveringstabletten aan zo'n 4.500 gezinnen, maar vooral door middel van het zogenaamde cash transfersysteem.

Wie is zwaarst getroffen?

Kort na aankomst liet Anne, die ook al richting Haïti trok na de doortocht van orkaan Matthew, weten dat hen een moeilijke taak te wachten stond. In eerste instantie (tot 17/7) ging het team langs in 85 gemeenschappen om comités op te richten die de meest kwetsbare mensen binnen diezelfde gemeenschappen aanduiden. Deze lijst van begunstigden werd nadien gevalideerd door de gemeenschap zelf. De gegevens van de begunstigden werden genoteerd en geregistreerd via smartphones. 

"Dat verliep niet altijd even makkelijk omdat de afstanden erg groot zijn en we niet on the field kunnen overnachten. We moesten onze reizen dus heel goed voorbereiden. Omwille van veiligheidsredenen kregen we bovendien vaak 's ochtends pas te horen of het dreigingsniveau in de omgeving niet te hoog was."

Zaden planten

"Waarom we geen traditionele voedselpaketten uitdelen? Omdat we toekomstgericht moeten denken. Het is nu regenseizoen in Nigeria, het ideale moment dus om zaden te planten. Als dat niet gebeurt voor september mislukt de oogst gegarandeerd."

Daarom delen we binnenkort cash geld uit zodat de zwaarst getroffen families zaden en gereedschap kunnen aankopen. Veel mensen kunnen de komende weken nog overbruggen met het voedsel dat voorradig is, maar die voorraad is niet groot genoeg om het einde van het jaar te halen. Net daarom is het zo belangrijk om nu volop in te zetten op het planten van die zaden. Door het cash transferprogramma zetten we in op de zelfredzaamheid van mensen en worden ze minder afhankelijk van externe hulp. Bovendien geef je de lokale economie op deze manier ook een extra duwtje in de rug.

Tweede ERU-team op post

Het duurde even voor we dit alles in kaart konden brengen, maar ons ERU-team legde alvast een goede basis voor het tweede ERU-team dat ondertussen ter plekke is. Anne volgt de vorderingen op de voet en heeft er alle vertrouwen in dat nieuwe teamleader Frank Warnier, ook vrijwilliger bij Rode Kruis-Vlaanderen, de hulpverlening ter plekke mee op gang kan trekken in de komende weken.

Ook nadat de cash is uitgedeeld, blijft opvolging van het Rode Kruis gegarandeerd. Lokale vrijwilligers gaan na of de begunstigden effectief zaden, kunstmest of gereedschap aankochten met het geld. Gebeurde dit op correcte wijze? Dan voorziet het Nigeriaanse Rode Kruis hen cash voor om basismiddelen zoals voedsel en medicijnen aan te kopen zodat de oogstperiode overbrugd kan worden.

 

Moeilijke taak voor ERU-team in Nigeria

Twintig dagen geleden vertrok vrijwilligster Anne als teamlid van een Emergency Response Unit naar Nigeria. De regio Adamawa in Noordoost-Nigeria kampt er met heel wat problemen: conflict, (gedwongen) migratie, dorpen die door de opvang van vluchtelingen uit andere delen van het land overbelast raken én een groot gebrek aan voedsel en water door droogte en mislukte oogst. De combinatie van al deze problemen maakt dat hongersnood op de loer ligt.

Anne voorziet samen met andere vrijwillige emergency responders uit Nederland, Luxemburg en Frankrijk de meest kwetsbaren van de nodige hulp door middel van een cash transfersysteem. Dit houdt in dat getroffen families geld ontvangen en daarna zelf beslissen waaraan ze dat spenderen (bijvoorbeeld eten, kleren, medicijnen of bouwmaterialen). Maar het is een taak die moeizaam verloopt.

"Ons team voorziet in eerste instantie een training voor de registratie van de begunstigden. Er worden mensen opgeleid met de bedoeling dat gemeenschappen zelf kunnen bepalen, weliswaar op basis van verschillende vastgelegde criteria, wie de meest kwetsbaren zijn. Het is een heel interessant proces, maar zeker niet makkelijk. Maar stilaan lukt het ons om dit alles te finetunen. Er ligt ondertussen een goed werkend plan klaar voor het tweede ERU-team dat ons volgende week zal aflossen."

Emergency Response Unit naar Nigeria

Vrijdag 2 juni trekt Anne Seghers, één van onze vrijwilligers, als teamlid van een Emergency Response Unit naar Nigeria. De regio Adamawa in Oost-Nigeria kampt momenteel met heel wat problemen: conflict, (gedwongen) migratie, dorpen die door de opvang van vluchtelingen uit andere delen van het land overbelast raken én een groot gebrek aan voedsel en water door droogte en mislukte oogt. De combinatie van al deze problemen maakt dat hongersnood op de loer ligt.

Anne zal samen met andere vrijwillige emergency responders uit Nederland, Luxemburg en Frankrijk zo snel mogelijk de meest kwetsbaren van de nodige hulp voorzien door middel van het cash transfersysteem. Dit houdt in dat getroffen families geld ontvangen en daarna zelf beslissen waaraan ze dat spenderen (bijvoorbeeld eten, kleren of bouwmaterialen).

Cash transfers worden steeds vaker ingezet binnen humanitaire hulpverlening. In 2004 bedroegen ze nog maar 1% van alle humanitaire hulp, terwijl ze vandaag reeds goed zijn voor 6%. Het merendeel van de hulp verloopt dus nog steeds in-kind waarbij goederen zoals dekens en voedsel veelal worden ingevlogen. Toch zijn steeds meer actoren binnen het humanitaire veld overtuigd van de meerwaarde die cash-transfers kunnen bieden. 

 

De voordelen

Cash transfers vertrekken vanuit de visie dat mensen zelf best weten wat ze nodig hebben. In een conflictsituatie helpen ze om de waardigheid van de getroffenen te herstellen en stapvoets terug te keren naar een normale situatie. Daarnaast vloeien de gespendeerde dollars meteen terug in de lokale economie, wat de relatie tussen de gastgemeenschappen en de personen op de vlucht ten goede komt. Ook de transparantie en de snelheid van de hulpverlening wordt verhoogd.

Op financieel vlak zijn cash transfers ook efficiënter dan in-kind hulp. Bij deze laatste vorm wegen de kosten voor aankoop, transport en stockage zwaar door terwijl er bij cash, eenmaal een goed functionerend betaalsysteem op poten gezet, heel weinig gebruikskosten zijn.

(Bron: Britse Rode Kruis)

Lespakket droogte

Droogtes zijn stille rampen: ze ontwikkelen zich traag en de gevolgen voor de plaatselijke bevolking zijn niet altijd goed in te schatten. Toch zijn droogtes ernstige natuurrampen die rampzalige gevolgen met zich meebrengen voor hele gemeenschappen.

Ook jouw kinderen zagen ongetwijfeld de beelden passeren in het nieuws en misschien stellen ze zich vragen. Worden de slachtoffers geholpen? Op welke manier? En hoe is het om in zo'n gebied te wonen?

Lespakket voor de derde graad lager onderwijs

Om op deze vragen te antwoorden maakte Jeugd Rode Kruis een lespakket over droogte. Het is gericht op leerlingen van de derde graad lager onderwijs. Via leuke opdrachten en informatieve teksten ontdekken leerlingen stapsgewijs meer over droogte, de verschillende oorzaken en de gevolgen voor de bevolking en haar omgeving. Het lespakket gaat ook in op het belang van hulpverlening bij droogte: rampenpreventie en -paraatheid, noodhulp en heropbouw.

Download het lespakket

Plumpy'Nut redt levens

Het klinkt niet als een levensreddend 'iets' maar Plumpy'Nut kan voor heel wat ondervoede kinderen in de Hoorn van Afrika echt het allerlaatste redmiddel zijn. Het voedsel bestaat uit pindanoten, vitaminen, mineralen en melkpoeder en zit boordevol energie. Omdat de pasta niet koel bewaard moet worden, niet gemixt moet worden met water en makkelijk mee naar huis genomen kan worden, is dit de ideale manier om kinderen er weer bovenop te krijgen.

Om helemaal aan te sterken heeft een ondervoed kind 3 zakjes Plumpy'Nut per dag nodig en dat gedurende 6 weken. Effectief én bovendien een goedkope manier om kinderen te behandelen aangezien één behandeling slechts 35 euro kost.

Rockband Pearl Jam doneert 75.000 dollar om hongersnood tegen te gaan

De Vitalogy Foundation van rockband Pearl Jam doneert 75.000 dollar om de hongersnood in Afrika tegen te gaan. Het geld wordt verdeeld onder 3 non-profit organisaties die op meerdere fronten tegen deze crisis vechten. Naast Mercy Corps en Oxfam ontvangt ook het  Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) 25.000 dollar.

"In Zuid-Soedan, Somalië, Nigeria en Jemen lopen meer dan 20 miljoen mensen het risico om te sterven van de honger. We hopen dat we met deze donatie het goede voorbeeld geven aan onze fans en anderen zodat ook zij kunnen helpen. Als we nu massaal reageren, kunnen we de dood van miljoenen mensen helpen vermijden." - Stone Gossard, Pearl Jam 

Meer info over de Vitalogy Foundation van Pearl Jam

Cholera bedreigt levens in Somalië

Een uitbraak van cholera en acute diarree kostte afgelopen tien dagen het leven aan 28 mensen, 167 anderen werden opgenomen in het ziekenhuis voor behandeling. De uitbraak verwoestte afgelegen gemeenschappen in regio's die al hard getroffen werden door de extreme droogte. Sinds het begin van april werden al meer dan 411 gevallen van cholera en acute diarree genoteerd.

De meest kwetsbare kinderen en volwassenen, die al vochten voor hun leven omwille van voedseltekort en ondervoeding, konden geen weerstand bieden aan de dodelijke ziekte na het drinken van besmet water. 

"Droogte veroorzaakt niet alleen honger, dorst en de dood - het brengt ook ziektes zoals acute diarree met zich mee omdat mensen zo wanhopig zijn dat ze zelfs vervuild water drinken," zegt Abdirasaq Ali Duran van het Somalische Rode Kruis in het Buhodle ziekenhuis.

Dokter Julie Hall van de Internationale Rode Kruis- en Rode Halve Maanbeweging (IFRC) blikt terug op hongersnood van 2011 in Somalië. Toen stierven tienduizenden aan ziektes, zoals diarree, die perfect te voorkomen én behandelen zijn.

"Ziekte staat vaak tussen hongersnood en de dood. We moeten snel zijn om de verspreiding van cholera en diarree tegen te gaan en verzorging bieden aan zij die het nodig hebben. Ziektes achtervolgen mensen die honger hebben - we kunnen hier tegen vechten."

Lokale medische hulpverleners van het IFRC voorzien ORS (een oraal mengsel van zouten dat uitdroging tegengaat) aan zieke kinderen en volwassenen, bieden check-ups en verwijzen zieke burgers door naar ziekenhuizen voor verdere behandeling. Maar ze zorgen ook voor meer bewustwording over de gevaren van cholera en acute diarree door bewoners te informeren over betere hygiëne en sanitatie.

Om dit alles te kunnen ondersteunen, beslist het IFRC om haar steun aan het Somalische Rode Kruis uit te breiden.

Hulp vanuit de lucht

Airdrops of voedsel dat vanuit de lucht bedeeld wordt, zijn vaak het laatste reddingsmiddel om mensen in nood te bereiken. In verschillende gebieden in Zuid-Soedan is het momenteel de enige manier om de hongersnood tegen te gaan aangezien het aanslepende conflict het onmogelijk maakt om via de weg hulpmiddelen ter plekke te brengen. 

Het Internationale Rode Kruiscomité dropt daarom tonnen goederen aan duizenden burgers die op de vlucht zijn. Lang Biliu van het Zuid-Soedanese Rode Kruis is ter plekke en helpt de hulpmiddelen verder verdelen.

 "Er is geen eten te koop in de winkels. Het enige eten dat je krijgt, is het voedsel dat gedropt wordt." 
Bij iedere airdrop wachten duizenden mensen op wat vaak het eerste eten in dagen is: "Het enige wat we hebben is een beetje fruit en bladeren van de bomen. We koken deze bladeren en eten ze nadien op."

Het ICRC startte eerder deze maand met luchtbevoorrading en wil hiermee 20.000 mensen bereiken.

Somaliërs verzanden in droogte

De aanhoudende droogte in Somalië drijft de inwoners tot wanhoop. Velen moeten noodgedwongen hun vertrouwde woonplaats verlaten, op zoek naar een vruchtbaar stukje grond.

Abdullahi Mohamed is één van hen. Samen met zijn gezin, moest hij zijn toevlucht nemen tot een strohutje langs een opgedroogde rivierbedding. Ooit had hij een veestapel van 270 geiten en schapen. Vandaag resten er slechts 30 dieren, te zwak om melk te produceren, te mager om geslacht te worden. Ook de hoop die hij koesterde om het zand van de bodem te kunnen verkopen, blijkt vergeefs.

Zijn stem stokt terwijl hij naar zijn kinderen kijkt. “Als we niet van de dieren of van de bodem kunnen leven, dan weet ik niet hoe mijn kinderen kunnen overleven.” De tranen in zijn ogen staan in schril contrast met de droogte in zijn omgeving.

Vee is leven

Langdurige droge periodes zijn niets nieuws voor Somalië, maar de omstandigheden zijn dit jaar verergerd omwille van de schaarse regenperiodes vorig jaar. Die hebben geleid tot een nog extremere droogte van de weilanden, met een grote kuddesterfte tot gevolg. Alle bronnen van inkomsten zijn hierdoor letterlijk uitgedroogd.

Meer en meer wordt gevreesd dat de hongersnood die in 2011 het leven kostte aan naar schatting 260.000 mensen, zich zal herhalen en in 2017 nog grotere proporties zal aannemen. Medische instanties getuigen nu al van een piek in het aantal ondervoede kinderen. De effecten zijn daarenboven al voelbaar in een veel groter landsgedeelte dan toen. 

Rode Kruis helpt helpen

Naar schatting zullen 6,2 miljoen mensen in Somalië geconfronteerd worden met acute voedselonzekerheid omwille van de droogte. Het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) is reeds begonnen met voedselhulp en de verbetering van de toegang tot water voor de mensen in deze gebieden.

Dít betekent de dreigende hongersnood in Afrika

Volgens het ICRC resten ons nog 3 à 4 maanden om ervoor te zorgen dat er geen hongersnood uitbreekt in Somalië en Jemen: "We kijken aan tegen een immense humanitaire crisis in die landen. In Somalië, Jemen, Nigeria en Zuid-Soedan dreigen 20 miljoen mensen ondervoed te geraken als er niet snel ingegrepen wordt. We moeten nu reageren!"

Jemen

Het jarenlange conflict in Jemen beïnvloedt ondertussen ieder aspect van het dagelijkse leven en zorgt ervoor dat de situatie alleen maar erger wordt:

  • 70% van de bevolking heeft nood aan hulp
  • slechts 45% van de gezondheidsinstellingen en ziekenhuizen is nog operationeel

Zo helpt het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) 

  • Dit jaar alleen al werd brood uitgedeeld aan 14.000 gezinnen in de stad Taiz.
  • De medische bijstand werd verhoogd tot 250% om te voldoen aan de noden.
  • Het ICRC verdeelt voedselpakketten aan zo'n 60.000 gezinnen.
  • Het ziekenhuis in Aden verzorgde dit jaar al meer dan 3.000 gewonden
  • Ingenieurs van het ICRC blijven werken aan goed functionerende watersystemen in steden zoals Sana'a, Taiz en Aden.

Zuid-Soedan

Het gewapende conflict in Zuid-Soedan zorgde voor een economische crisis met onder andere de vlucht van 3 miljoen mensen tot gevolg. 1 gezin op drie heeft dringend nood aan voedsel.

Zo helpt het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC)

  • Er zijn 6 medische teams ter plekke om mensen te helpen. Verder ondersteunt het ICRC ook 11 ziekenhuizen in het gebied.
  • In Leer deelde het ICRC voesel uit aan meer dan 60.000 mensen, maar de nood blijft hoog.
  • In Jonglei worden komende maand nog 3 air drops ingepland die zo'n 240.000 mensen moeten bereiken.

Somalië

De extreme droogte heeft een grote impact op verschillende delen van het land. 60% van de bevolking is ondertussen niet meer in staat om voor zichzelf te zorgen omwille van voedseltekorten en sterfte van vee. Het feit dat er zoveel mensen op de vlucht slaan, zorgt er bovendien voor dat er geweld uitbreekt op plaatsen waar wel nog (beperkt) voedsel en water aanwezig is.

Zo helpt het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC)

  • In 114 steden wordt nu al voedsel en water bedeeld. Het ICRC hoopt hiermee meer dan 1,4 miljoen mensen te bereiken.
  • Het ICRC ondersteunt twee gezondheidsinstellingen in Kismayo en Baidoa waar ondervoede kinderen geholpen worden.

Nigeria

Het conflict in Noordoost Nigeria sleept al 8 jaar aan en dwong miljoenen mensen om te vluchten. Voor 300.000 kinderen dreigt ondervoeding.  

Zo helpt het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC)

  • In 2016 ontvingen meer dan 1,2 miljoen mensen voedselhulp.
  • Het ICRC verlegt haar werkterrrein steeds meer naar gebieden waar gevochten wordt omdat de nood aan hulp daar het grootst is.


 

Hongersnood Somalië in beeld

De combinatie van extreme droogte en geweld zorgt voor toenemende hongersnood in Zuid-Soedan, Somalië, Nigeria en Jemen. In buurlanden dreigt er ook een tekort aan voedsel omdat heel wat mensen wegvluchten uit deze vier gebieden. 

Maar wanneer spreken we nu van hongersnood? 

  • indien meer dan 2 op de 10.000 mensen per dag sterven door ondervoeding
  • indien meer dan 30% van de bevolking lijdt aan acute ondervoeding
  • indien minstens 20% van de gezinnen te kampen heeft met extreem voedseltekort

In grote delen van Afrika zijn mensen de droogteperiodes ondertussen gewoon, maar de opwarming van de aarde zorgt er wel voor dat deze periodes steeds vaker voorkomen. Hierdoor is er geen kans op herstel mogelijk en het aanhoudende geweld in heel wat gebieden maakt de hele situatie nog erger.

Onze hulpverleners delen niet enkel voedsel uit aan de meest kwetsbaren in de Hoorn van Afrika, ze voorzien zoveel mogelijk mensen ook van proper drinkwater. Hiervoor bouwen we niet alleen waterputten en dammen, maar geven we ook voorlichting over de effecten van klimaatverandering en over het opslaan van regenwater.

 

Ondervoeding in Somalië bereikt hoogtepunt

Steeds meer kinderen in Somalië zijn ondervoed nu de droogte er blijft aanhouden en de oogst voor het tweede jaar op rij mislukt. De angst voor hongersnood, vooral bij kinderen onder de vijf jaar, is immens. Moeders en kinderen stromen toe in het Kismayo General Hospital. Het ziekenhuis is één van de enige plaatsen in Zuid- en Centraal-Somalië waar ondervoede kinderen behandeld worden en wordt ondersteund door het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC). Er werden in 2017 al 369 nieuwe patiënten opgenomen, een stijging van 40% ten opzichte van vorig jaar.

De vijf maanden oude Abdikaafi Jimaale en zijn grootmoeder Fatuma Ali zochten onlangs hulp in het ziekenhuis: "Mijn kleinzoon weegt amper drie kilogram, ideaal voor een pasgeborene maar niet voor een jongen van 5 maanden oud. Aangezien mijn dochter stierf na de geboorte, kom ik in dit ziekenhuis hulp zoeken voor Abdikaafi."

Zoals Abdikaafi Jimaale zijn er nog heel wat andere kinderen die dagelijks strijden tegen ondervoeding. De meesten van hen komen uit landbouwgebieden waar de oogst al voor het tweede jaar op rij mislukt wegens extreme droogte.

In Somalië zijn er naar schatting 363.000 kinderen ondervoed, 70.000 van hen zijn er bijzonder erg aan toe.

Ook in Kenia lijden miljoenen mensen onder extreme droogte

Verschillende landen in de Hoorn van Afrika hebben te maken met langdurige en extreme droogte waardoor er hongersnood dreigt in onder andere Kenia, Somalië, Ethiopië en Zuid-Soedan. 

De situatie
Sinds oktober 2016 heeft het in de Hoorn van Afrika amper geregend. De droogte is een gevolg van het weersfenomeen La Nina, maar was moeilijk te voorspellen. 

  • 40 miljoen mensen worden momenteel getroffen door extreme droogte en dreigende hongersnood.
  • Zo'n 23 miljoen mensen in de Hoorn van Afrika hebben hierdoor dringend nood aan hulp.

Het Rode Kruis helpt helpen

Onze hulpverleners delen niet enkel voedsel uit aan de meest kwetsbaren in de Hoorn van Afrika, ze voorzien zoveel mogelijk mensen ook van proper drinkwater. Hiervoor bouwen we niet alleen waterputten en dammen, maar geven we ook voorlichting over de effecten van klimaatverandering en over het opslaan van regenwater. 

Op 14 februari ging een reeks van voedselbedelingen in Noord-Somalië van start. Deze distributie wordt nu ook verder gezet in Zuid-Somalië, zelfs in gebieden die getroffen zijn door het conflict. De droogte zorgt er bovendien voor dat heel wat vee sterft door een gebrek aan drinkwater. Ook in Kenia zijn er miljoenen mensen die lijden onder de zware droogte. 

Vorig jaar konden we in Zuid-Soedan al 950.000 mensen helpen door voedselpakketten uit te delen, ontvingen 234.000 mensen zaden en landbouwgereedschap en werden maar liefst 793.000 stuks vee gevaccineerd.