Honger slokt Zuid-Soedan op

Gras en onkruid. Daaruit bestaat noodgedwongen het dieet van heel wat lokale gemeenschappen in Zuid-Soedan. Een gewapend conflict maakt de situatie voor duizenden gezinnen onhoudbaar.

 

Live nieuws updates:

  • 19/07/2018 00:00

    Rode Kruis dropt tonnen voedsel, maar honger blijft dreigen

    De dreigende honger in Zuid-Soedan is een stille ramp. In de eerste plaats omdat honger een trage moordenaar is: het aantal slachtoffers per dag ligt relatief laag, waardoor de ramp niet de spectaculaire sterfcijfers van bijvoorbeeld een natuurramp heeft. En daardoor kan dat ‘stille’ ook heel letterlijk genomen worden, want de ramp krijgt heel weinig aandacht van beleidsmakers en media wereldwijd. Maar terwijl blijft de grootschalige voedselonzekerheid aanhouden.

    Dorpen kunnen zichzelf niet van voedsel voorzien omdat landbouwers van hun gronden zijn moeten vluchten en er massale sterfte is onder het vee. Er moet snel voedsel aanrukken voor de Zuid-Soedanezen of er dreigt hongersnood. Daarom is het Rode Kruis sinds begin juni 680 ton voedsel aan het droppen, goed voor zo’n 6000 voedselpakketten. Per dropping worden 300 pakketten bezorgd, waarmee ongeveer 100 families, of zo’n 600 mensen, geholpen zijn. Collega Trui was aanwezig bij één van deze drops en vertelt er in onderstaand filmpje meer over.

    Omdat het Rode Kruis sterk lokaal verankerd is in de Zuid-Soedanese gemeenschappen, kan de organisatie op twee domeinen hulp bieden. Ten eerste onderhoudt het Rode Kruis op confidentiële, bilaterale wijze de dialoog met elk van de strijdende partijen. Zo dringt het Rode Kruis bij de betrokken partijen aan om de regels van het internationaal humanitair recht te respecteren. Bovendien vragen ze via deze dialoog ook veilige toegang tot de gebieden die deze partijen controleren.

    Daarnaast kan het Rode Kruis via haar lokale vrijwilligers de food droppings efficiënt organiseren. Dankzij de hulpverleners van het Zuid-Soedanese Rode Kruis, die zelf deel uitmaken van de getroffen gemeenschappen, heeft de organisatie toegang tot de meest geïsoleerde gebieden én tot de zones waarin het conflict heerst. Een team van vrijwilligers lijst samen met de field staff de noden van de lokale bevolking op, registreert elke hulpbehoevende, voorziet een afgebakende droppingszone en bezorgt de uitgesorteerde pakketten ten slotte aan de vertegenwoordigers van de families. Per vier families wordt een pakket samengesteld dat bestaat uit 50 kilogram zout en suiker, 200 kilogram bonen, 300 kilogram kafferkoren (graan) en 50 kilogram maïs gemixt met soja – een enorm voedzame mix voor zwaar ondervoede kinderen. In theorie kan een gezin hiermee een maand verder, maar in de praktijk blijkt dit vaak veel langer te zijn – soms zelfs tot een jaar na de dropping.

    Honger naar vrede

    Ook vorig jaar voerde het Rode Kruis enkele food droppings uit boven Zuid-Soedan. Deze droppings werden onder andere mogelijk gemaakt door de 2,3 miljoen euro steun die Rode Kruis-Vlaanderen mocht ontvangen van de Vlaming en de Belgische overheid. Maar zolang er geen politieke oplossing voor het conflict komt, is een structurele en duurzame hulpverlening niet mogelijk. Door plunderingen, gebrek aan water, ziekte onder de bevolking en hun vee en het noodgedwongen achterlaten van huis en land liggen de landbouwactiviteiten in sommige gebieden volledig stil. Bovendien hebben ook ngo’s zich uit de regio moeten terugtrekken, waardoor onder andere de vaccinatiecampagnes van vee stopgezet moesten worden.

    Duurzaam helpen

    Zolang het conflict niet beëindigd wordt, kan dus enkel de toegang van humanitaire spelers tot het gebied de voedselzekerheid op korte termijn verhogen. Op lange termijn is vrede de enige te bewandelen weg. Eens de situatie stabiel is, kan het Rode Kruis zich meer gaan richten op het uitdelen van zaden en landbouwmateriaal. Ook Cash Based Assistance – financiële steun waarin de lokale gemeenschappen zélf de zwaartepunten voor heropbouw kunnen leggen – is dan een piste. Op dit moment krijgen slechts enkele dorpelingen die een dijkensysteem bouwen in Old Fangak, een handelsplaats aan de Nijl, geld voor hun arbeid. Omdat de economische markt in Zuid-Soedan stil ligt, woekeren voedselprijzen en treedt er hyperinflatie op. Op dit moment is financiële steun bieden ter plekke dus niet opportuun en gaat alle hoop naar het tijdig leveren van voldoende voedselpakketten.

    Graag een steentje bijdragen?

    Dat kan hier!

     

lees alle updates