Hongersnood in de hoorn van Afrika

Verschillende landen in de Hoorn van Afrika hebben te maken met langdurige en extreme droogte waardoor er hongersnood dreigt in onder andere Jemen, Nigeria, Somalië  en Zuid-Soedan. 20 miljoen mensen wachten op hulp.

Onze hulpverleners delen niet enkel voedsel uit aan de meest kwetsbaren in de Hoorn van Afrika, ze voorzien zoveel mogelijk mensen ook van proper drinkwater. Hiervoor bouwen we niet alleen waterputten en dammen, maar geven we ook voorlichting over de effecten van klimaatverandering en over het opslaan van regenwater. 

Live nieuws updates:

  • 14/08/2017 11:23

    ERU verdeelt cash geld voor aankoop landbouwmateriaal in Nigeria

    Heel wat Nigerianen zijn door het geweld van Boko Haram, op de vlucht geslagen. De meesten van hen vonden onderdak bij familie en kennissen. Wat opvalt, is dat zij eigenlijk niet opvallen in de lokale gemeenschap. Ze worden goed opgevangen, maar leven toch vaak in schrijnende omstandigheden.

    De Benelux Relief ERU (Emergency Response Unit) is deze zomer actief in Nigeria om er hulp te gaan bieden aan de meest kwetsbaren. Frank Warnier werkte als teamleader mee aan de ‘tweede rotatie’. Een eerdere groep werd reeds een maand eerder uitgestuurd om de begunstigden te registreren en planningen uit te tekenen. Onder leiding van Frank gebeurde er in juli een eerste distributie van cash geld, emmers en aquatabs. “Het geeft een enorme voldoening en boost als je aan de distributies zelf kunt beginnen”, klinkt het dan ook enthousiast.

    De eerste rotatie in juni, bereidde het cashtransfersysteem goed voor door de registratie van de hulpbehoevenden. Via drie uitbetalingsrondes krijgen zij cash geld, dat ze enkel mogen besteden aan zaden en meststoffen. Enkel de meest hulpbehoevenden krijgen ook nog wat cash om voedsel te kopen om de periode tot de oogst te kunnen overleven.

    Cashtransfers worden vaak wat argwanend bekeken, maar uit ervaring en onderzoek blijkt dat hier quasi geen misbruik van gemaakt wordt. De ERU gaat ook tussentijds met de begunstigden praten waardoor zij hun voorwaarden strikt opvolgen. Het belangrijkste aan dit systeem is dan ook dat mensen hun eigen situatie zelf in handen nemen. Ze stellen zelf prioriteiten waardoor hun waardigheid wordt gerespecteerd.

    Lokale gemeenschap schoolvoorbeeld van hoe het kan

    Het mooie aan dit project is dat dit een ‘Community Driven Project’ is: we steunen op de lokale gemeenschap waarbinnen de mensen leven. Het zijn de inwoners van de dorpen zelf, die de leiding hebben bij de identificatie van wie hulpbehoevend is. Deze mensen zijn ook aanwezig bij de registratie en de bedeling zelf. De vrijwilligers van het Nigeriaanse Rode Kruis namen hun taak gemotiveerd op en blonken uit in hardwerkende participatie.

    Meerwaarde van ERU

    Het ERU-takenpakket is heel divers: we geven training aan vrijwilligers, we plannen de distributie en superviseren het elektronisch systeem dat de hulpbehoevenden bijhoudt. Frank Warnier vertelt: “Mijn voornaamste taak was alles wat met planning, cijfers en registratie te maken had. Ritten van meer dan 4 uur om kleine groepen families te helpen, waren geen uitzondering. Ook de elektronische registratie van de hulpbehoevenden, bracht heel wat werk met zich mee. Ons team controleerde ook de databank en probeerde bij te sturen waar dat nodig was.”

    Toegewijde teamleider

    Maar wie is Frank Warnier nu eigenlijk? Na zijn pensionering, vond Frank al snel een nieuwe uitdaging bij het Rode Kruis als vrijwilliger bij de ERU. Zo stond hij na drie maanden al in Haïti om hulp te bieden na de aardbeving. Interventies in Pakistan, Tunesië, Filippijnen en Griekenland volgden.

    Deze zomer gaf hij een maand lang het beste van zichzelf in Nigeria. Dit is ook het engagement dat Rode Kruis vraagt van hun ERU-vrijwilligers. Hij ondervindt dat een inzet van 4 weken de juiste keuze is. “We werken er elke dag hard, en dat kruipt in je kleren hoor. We beginnen vroeg en eindigen laat, na een distributiedag eten we en drinken we wel eens een pintje, om daarna terug ‘het gevecht met de laptop’ en de ‘slag om de mails’ aan te gaan.”

    “Mij blijven vooral de levensomstandigheden in Nigeria anno 2017 enorm bij. Mensen wonen daar vaak nog uren af van een grote baan. Het is een erg verwaarloosd gebied, zonder elektriciteit, zonder telefoon, enkel water was er doorgaans wel. Ik vraag me echt af wat de toekomst zal brengen voor de jonge mensen die er nu leven."

    Frank kan nog eindeloos vertellen: over vastgelopen jeeps in een rivier, over de hoop dat het niet overvloedig regent zodat sommige plaatsen onbereikbaar worden, … Terug thuis overheerst een gevoel van tevredenheid. “Ons team werkte goed samen met iedereen en leverde mooi werk. Ik leer van elke nieuwe missie en elk nieuw land zoveel bij omdat het telkens zo verschillend is. Maar vooral: we gaven een goede ondersteuning aan het Nigeriaanse Rode Kruis. We zijn geslaagd in onze opdracht om de mensen klaar te maken om zoveel mogelijk zelf te kunnen doen."

  • 04/08/2017 00:00

    Wat als Jemen maar 100 inwoners telde?

    Indrukwekkende cijfers uit Jemen, het land waar momenteel de grootste humanitaire crisis momenteel ter wereld heerst. De twee jaar durende oorlog eist zijn tol:

    • Meer dan 20 miljoen mensen hebben behoefte aan voedsel, proper drinkwater en de nodige essentiële huishoudelijke items;
    • Voor 17 miljoen mensen dreigt hongersnood;
    • Daarnaast wordt het land ook nog eens geteisterd door een cholera-epidemie. 350.000 mensen werden al ziek en meer dan 1.800 mensen zijn aan de ziekte overleden. En elke dag komen er meer gevallen bij.

    “Op zich zou de ziekte niet zo’n wrede gevolgen mogen kennen. Je handen wassen met proper water, zuiver water drinken en voedsel eten dat gekookt is: in theorie is het voorkomen van cholera vrij eenvoudig. Maar net dit zuivere water is in Jemen een luxe die niemand zich kan permitteren. Gemeentearbeiders in Sanaa worden al maandenlang niet betaald. Er is dus geen elektriciteit en het vuilnis stapelt zich hoog op in het straatbeeld.” - Johannes Bruwer (ICRC) 

    De hulpverleners van het Internationale en lokale Rode Kruis bieden hulp op 17 locaties verspreid over het hele land en kunnen daardoor één op de vijf cholerabesmette personen in Jemen te verzorgen. Toch is dit lang niet voldoende om het extreem getroffen land te doen opleven na deze epidemie.

  • 27/07/2017 00:00

    In Jemen blijft het aantal slachtoffers van cholera stijgen

    De dodelijke cholera-uitbraak houdt Jemen volledig in haar greep.  350.000 mensen werden al ziek. Meer dan 1.800 mensen zijn aan de ziekte overleden. Als de ziekte zich zo verder uitbreidt, zullen zeker 600.000 mensen getroffen worden dit jaar.

    Gezondheidswerkers moeten vaak machteloos toekijken. In Jemen staat gezondheidszorg zwaar onder druk, de twee jaar durende meedogenloze oorlog eist zijn tol. De cijfers zijn schrijnend: slechts 45% van de ziekenhuizen is nog actief, en slechts in 30% van de gevallen bereiken de nodige medische hulpmiddelen het land op tijd.

    De Rode Kruishulpverleners bieden ondertussen hulp op 17 locaties verspreid over het hele land. Zo is het Rode Kruis in staat om bijna één op vijf cholera-besmette personen in Jemen te verzorgen.  Toch is dit lang niet voldoende om het extreem getroffen land te doen opleven na deze epidemie.

  • 12/07/2017 07:17

    Jemen in de greep van dodelijke cholera-uitbraak

    Op 5 mei kondigde het Ministerie van Volksgezondheid in Sanaa de noodtoestand aan. Nu,  amper twee maand later, heeft de epidemie gigantische proporties aangenomen. Vermoed wordt dat al meer dan 313.000 mensen met cholera besmet zijn en dat meer dan 1.700 mensen eraan bezweken zijn.

    Hulpverleners hebben bovendien te kampen met de gevolgen van de oorlog die intussen al twee jaar woedt. De gezondheidsvoorzieningen zijn hierdoor gehalveerd en slechts 45% van de ziekenhuizen is nog actief.

    Johannes Bruwer van het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) klaagt de crisissituatie aan: “Op zich zou de ziekte niet zo’n wrede gevolgen mogen kennen. Je handen wassen met proper water, zuiver water drinken en voedsel eten dat gekookt is: in theorie is het voorkomen van cholera vrij eenvoudig. Maar net dit zuivere water is in Jemen een luxe die niemand zich kan permitteren. Gemeentearbeiders in Sanaa worden al maandenlang niet betaald. Er is dus geen elektriciteit en het vuilnis stapelt zich hoog op in het straatbeeld.”

    We helpen helpen

    Om deze epidemie het hoofd te helpen bieden, stuurde het ICRC vanuit 7 landen essentiële medische benodigdheden zoals gespecialiseerde vloeistoffen, rehydratatiezouten en antibiotica. De Rode Kruishulpverleners bieden ondertussen hulp op 17 locaties verspreid over het hele land.

    Momenteel is het ICRC in staat om bijna één op vijf cholera-besmette personen in Jemen te verzorgen. Toch is dit lang niet voldoende om het extreem getroffen land te doen opleven na deze epidemie.

    Help ons helpen

    Door jouw steun helpen we Jemen terug aan zuiver water en degelijke sanitaire voorzieningen. Alleen zo kunnen we deze verwoestende ziekte helpen indijken.

lees alle updates