Hoe vind je je mama terug tussen 500 miljoen Europeanen? (België)

Vandaag zijn meer dan een miljoen mensen op de vlucht voor conflicten. De beelden van vluchtende families zijn dramatisch. De tocht is dan ook verschrikkelijk. Vaak raken families elkaar onderweg kwijt. Het Rode Kruis helpt families bij het zoeken naar vermiste familieleden om hen opnieuw in contact te brengen. Help ons daarbij en doe een online gift!

Live nieuws updates:

  • 31/08/2015 20:46

    30 augustus: Dag van de Vermisten

    5 jaar geleden stortte het leven van de toen 11-jarige Mansoor Faizi in elkaar. Zijn familie vluchtte weg uit Afghanistan, maar kwam door omstandigheden zonder Mansoor terecht in België. Twee jaar lang moest de jongen het stellen zonder vader en moeder, zonder broers en zussen. Tot hij contact zocht met de dienst Tracing van het Rode Kruis.

    Immens verdriet

    Na het vertrek van zijn familie verbleef Mansoor nog een jaar in Afghanistan, maar ook hij vluchtte er weg en kwam uiteindelijk in Pakistan terecht. De persoon bij wie hij verbleef, bracht hem in contact met de dienst Tracing van het Rode Kruis. Tracing tracht gescheiden familieleden opnieuw bij elkaar te brengen en doet daarvoor beroep op het wereldwijde Rode Kruisnetwerk. Omdat ook Mansoors vader al was gaan aankloppen bij diezelfde dienst, maar dan in België, kwam alles in een stroomversnelling terecht. Het eerste contact tussen Mansoor en zijn familie was een feit!

    Tracing bleef ondertussen verder werken om Mansoor naar België te laten overvliegen, maar door problemen met zijn paspoort was dat niet zo evident. Tot 3 jaar geleden het verlossende nieuws kwam: Mansoor mocht eindelijk terugkeren naar zijn familie. Hij herinnert zich nog de lange vliegtuigreis, maar wat voor altijd in zijn geheugen gegrift staat, is de enorme ontlading toen hij zijn ouders na twee jaar eindelijk terug zag.

    Ondertussen stelt Mansoor het goed. Hij zit in het vijfde jaar automechanica aan het Stedelijk Lyceum Zuid in Hoboken, heeft veel vrienden en ziet de toekomst rooskleurig tegemoet: “Ik was nog een kleine jongen toen ik hier aankwam, maar nu ben ik groot. Ik wil niet achteruit kijken, maar wél vooruit. Voor mezelf en voor mijn familie!” 

    Bovendien voelt hij zich helemaal thuis in België en spendeert hij het meeste van zijn vrije tijd aan 'parcouring' (bekijk de foto's hieronder), een sport die heel wat doorzettingsvermogen en moed vergt.

     

     

lees alle updates