Als een slachtoffer meer vocht verliest dan hij inneemt, ontstaat uitdroging (dehydratatie). Het slachtoffer verliest niet alleen vocht, maar ook zouten en andere voedingsstoffen. Deze ernstige toestand kan ontstaan bij hevige diarree, braken, zweten of koorts. Het slachtoffer gaat zich steeds zwakker voelen. Het grootste risico bestaat bij baby’s, jonge kinderen, bejaarden en door ziekte verzwakte personen.
Wat stel je vast?
- Droge mond en slijmvliezen.
- Dorst (maar kleine kinderen of ouderen melden dit niet altijd).
- De ogen liggen diep in de oogkassen.
- De huid verliest zijn soepelheid.
- Weinig en donkere, sterk ruikende urine.
- Algemeen zwaktegevoel.
- Hoofdpijn.
- Bij een baby: ingetrokken fontanellen (de huid boven de nog niet aan elkaar gegroeide schedelbeenderen trekt naar binnen).
Wat doe je?
- Vraag of het slachtoffer een droge mond heeft. Controleer dit eventueel. Trek een handschoen aan en steek een vinger tussen de kaak en de tanden. Bij uitdroging blijft de handschoen droog.
- Controleer de soepelheid van de huid. Neem met duim en wijsvinger een huidplooi op de handrug en laat deze los. Bij uitdroging verdwijnt de plooi traag.
- Zorg dat het slachtoffer regelmatig kleine hoeveelheden drinkt. In minder ernstige gevallen is water meestal voldoende. Anders geef je licht gezouten bouillon of verdund fruitsap. Bij de apotheker, in sportwinkels of winkels voor avontuurlijk reizen vind je ook kant-en-klare oplossingen die beschermen tegen uitdroging. Als die niet beschikbaar zijn, voeg je aan een liter drinkbaar water een half theelepeltje zout, een half theelepeltje bakpoeder (natriumbicarbonaat) en drie theelepeltjes suiker toe.
Preventie van uitdroging
- Drink voldoende, wacht niet tot je dorst krijgt.
- Drink meer dan gewoonlijk als je koorts hebt, extra inspanning doet (sport of werk) en bij warm en vochtig weer.
- Drink regelmatig kleine hoeveelheden.
- Varieer je drank (water, bouillon, groentensap, limonade).
- Eet fruit en groenten die rijk zijn aan water.