Cathérine De Ryck, afdelingsvoorzitter Rode Kruis-Temse:
Rode Kruis doe je met je hart
“Ik ben een vrouwelijke én jonge afdelingsvoorzitter, maar als vrouw sta ik even goed mijn mannetje als de andere voorzitters. Er zijn weinig vrouwen in verantwoordelijke functies binnen het Rode Kruis, net zoals in het bedrijfsleven. Zijn vrouwen te bescheiden, te terughoudend? Als je graag afdelingsvoorzitter wil worden, moet je dat gewoon doen, zoals ik - of je nu een man of een vrouw bent.
Rode Kruis-Temse is een erg jonge afdeling. We werven vooral jongeren via de cursus
Helper. We informeren de deelnemers over onze activiteiten met een video, en de verantwoordelijken en ikzelf springen eens binnen na de cursus voor een praatje. Dat werkt!
In onze afdeling zijn twee jonge allochtone vrouwen zeer actief bij de Hulpdienst. Ze zijn een echte meerwaarde voor ons én het Rode Kruis. Hun aanwezigheid in de Hulpdienst vergemakkelijkt het contact met andere allochtone vrouwen. Ze kunnen de drempel verlagen
naar hen toe.
De vrijwilligers van onze afdeling zijn gemiddeld 5 à 10 jaar actief, wat ver boven het Rode Kruisgemiddelde ligt. De redenen? De goede sfeer, het groepsgevoel, het feit dat iedereen voor iedereen klaarstaat. Ook veel praten werkt motiverend: als ik wrevel voel, spreek ik de mensen erover aan. Nieuwe, jonge vrijwilligers worden gecoacht door een ervaren vrijwilliger. Ik probeer onze vrijwilligers bovendien te laten meedenken en ik respecteer hun ideeën. Ik sta zo dicht mogelijk bij de vrijwilligers en help hen waar nodig. Zelf ben ik ook nog altijd actief in de Hulpdienst. Dankzij deze aanpak is de afdeling Temse uit een diep dal naar boven geklommen. Onze afdeling telt nu ongeveer 30 heel gemotiveerde vrijwilligers.
Ik steek veel tijd in het Rode Kruis. Mijn partner staat er 100 % achter, anders zou het niet lukken. Ik zeg altijd: het Rode Kruis doe je met je hart, niet met je verstand. Je moet het vooral graag doen. Daarom mag je vrijwilligers niet forceren, want zo verlies je goede krachten. Dat betekent niet dat vrijwilliger zijn totaal vrijblijvend is, neen, het Rode Kruis moet kunnen bouwen op zijn vrijwilligers. Maar als iemand een adempauze nodig heeft, dan respecteer ik dat volledig.”
Vrijwilligers en de ‘samen-leving’
Met bijna 14.000 vrijwilligers zijn we. Dat is veel, en lang niet vanzelfsprekend. Iets om trots op te zijn. Maar tegelijk moeten we waakzaam blijven. Want zoals bij vele andere vrijwilligersorganisaties dreigt ook bij het Rode Kruis de ‘uitstroom’ van vrijwilligers groter te worden dan de ‘instroom’. Er is geen reden tot paniek. “Het is een maatschappelijk fenomeen”, zegt Chris Verstraete, verantwoordelijke Afdelingsbegeleiding. “Wel moeten we ons bewust zijn van de tendens en nadenken over hoe we vrijwilligers kunnen blijven aantrekken én houden.”
Stevenen we af op een vrijwilligerstekort?
Chris: Neen. We stellen wel vast dat het voor verschillende afdelingen niet zo gemakkelijk is om nieuwe vrijwilligers te vinden. Vrijwillig engagement past gewoon moeilijker binnen de hedendaagse samenleving. De dag van vandaag hebben veel mensen een onregelmatige agenda. Het aanbod vrijetijdsbestedingen is nooit zo ruim geweest als nu. Bovendien doen steeds meer organisaties een beroep op vrijwilligers en ze bouwen, net zoals het Rode Kruis, een netwerk van lokale afdelingen uit. Het aantal mensen die zich vrijwillig wil engageren, stijgt daarentegen niet.
Is vrijwilligerstijd nog van deze tijd?
Chris: Zeker weten. Er is niets dat erop wijst dat de solidariteit tussen de mensen daalt. We stellen vast dat afdelingen die erin slagen om de onregelmatige agenda van de vrijwilligers doorgaans minder problemen hebben om medewerkers te vinden en te houden. Natuurlijk is er meer nodig dan dat. Een afdeling moet bijvoorbeeld ook zorgen voor een goede sfeer en ze moet de juiste mensen de juiste verantwoordelijkheid geven.
Sfeer? Verantwoordelijkheid? Doet de vrijwilliger het niet gewoon om anderen te helpen?
Chris: De reden om vrijwilliger te worden is inderdaad meestal hulpvaardigheid. De motivatie, of wat men verwacht als resultaat van dat engagement, evolueert daarentegen. Voor jongeren zijn vooral het sociale aspect, de vriendschap, het plezier en levenservaring opdoen heel belangrijk.
Ben je optimistisch over de toekomst van het vrijwillige engagement?
Chris: Zonder twijfel. Beeld je eens een wereld in zonder vrijwilligers… de samenleving zou niet langer een ‘samen-leving’ zijn.