Wanneer munitie niet onder de juiste omstandigheden opgeslagen wordt, raakt ze aangetast en vergroot de kans dat het ontstekingsmechanisme bij gebruik niet meer functioneert. Ook veroudering vormt een ernstig probleem. De clustermunitie die zich momenteel in voorraad bevindt, is soms tientallen jaren oud en dat verkleint de betrouwbaarheid ervan.
De kans dat een submunitie bij impact daadwerkelijk ontploft, is het grootst wanneer die submunitie met een hoge snelheid loodrecht op een hard object neerkomt. De geografische en meteorologische omstandigheden bij gebruik verhinderen dat echter vaak.
Natuurlijke vegetatie verkleint de snelheid van een neervallende submunitie en wijzigt ook de hoek van impact. Soms blijven de submunities zelfs gewoonweg in bomen of struiken hangen, waardoor ze niet ontploffen. Ook de aard van de bodem en het reliëf is van belang. Op een zachte ondergrond – zoals woestijnzand, bewerkte of moerassige grond, sneeuw – is de kans op een correct functioneren veel kleiner.
Weersomstandigheden oefenen eveneens een invloed uit. Hevige wind, bijvoorbeeld, kan een negatief effect hebben op zowel de impactsnelheid als de impacthoek van de submunities.
Tot slot is ook de manier waarop de munitie gebruikt wordt van belang. In gevechtsomstandigheden worden wapens niet steeds op een optimale wijze ingezet. Wanneer een clusterbom op een verkeerde hoogte of onder een verkeerde hoek gedropt wordt, resulteert dat in een groter aantal niet-ontplofte submunities. Hetzelfde geldt voor clustergranaten die vanop een te grote afstand worden afgevuurd.