De talrijke rechtstreekse aanvallen tegen humanitaire hulpverleners, in het bijzonder tijdens de conflicten in Afghanistan en Irak, stellen de humanitaire hulpverlening in de eerste jaren van dit nieuwe millennium voor grote uitdagingen. In die mate zelfs dat vragen rijzen over de blijvende mogelijkheid van humanitaire hulporganisaties om hun taak, het verlenen van onpartijdige hulp aan slachtoffers van gewapende conflicten, te vervullen. De ruimte die traditioneel aan humanitaire hulpverleners wordt toegekend, lijkt te verkleinen en in sommige gevallen zelfs te verdwijnen. Wat op het spel staat, is het recht van elk individu om in conflictsituaties bijgestaan en beschermd te worden.
Dit artikel staat stil bij het concept ‘onpartijdige, neutrale en onafhankelijke hulpverlening’ in de huidige context en waagt zich aan een aantal aanbevelingen.
Sofie Picavet