Gewapende conflicten brengen slachtoffers met zich mee, niet alleen bij de strijdkrachten zelf, maar ook bij de burgerbevolking. En, in het bijzonder wat deze laatsten betreft, niet alleen tijdens het conflict maar ook nog lang daarna. De directe oorzaak van de incidenten waarbij in een postconflictsituatie burgers gedood of gewond raken, ligt bij de zogenaamde ‘explosieve oorlogsresten’. Ook bij moderne gewapende conflicten blijven deze in grote hoeveelheden op en rond het slagveld achter.
Dit artikel gaat na hoe Protocol V bij de Conventie Inhumane Wapens hierop een antwoord poogt te bieden.
Paul Huynen