Op 7 december 2005 bereikte de internationale statengemeenschap een akkoord over een Derde Aanvullende Protocol bij de Verdragen van Genève. Dit Protocol biedt de medische diensten van de strijdkrachten en de humanitaire medewerkers van het Rode Kruis de mogelijkheid in oorlogstijd een nieuw embleem te gebruiken. Naast het Rode Kruis en de Rode Halve Maan wordt ook het Rode Kristal als een beschermend embleem erkend.
De erkenning van dit nieuwe, bijkomende embleem maakt het ook voor een aantal nationale verenigingen mogelijk officieel in de Internationale Rode Kruis- en Rode Halve Maanbeweging opgenomen te worden. De aanvaarding van één van de officieel erkende beschermende emblemen is een erkenningsvoorwaarden voor nationale verenigingen om lid te worden van de Internationale Beweging. Een aantal nationale verenigingen had het moeilijk met deze keuze, omwille van de religieuze betekenis die aan de bestaande emblemen wordt toegekend en de religieuze verscheidenheid in hun land.
Het nieuwe embleem moet ook een oplossing bieden voor die conflicten waar de bestaande emblemen niet langer als symbolen van onpartijdige hulpverlening worden gezien, maar als een teken van de religieuze verdeeldheid tussen de conflictpartijen. Dit brengt zowel de slachtoffers als de humanitaire hulpverleners in gevaar.
Voor het bijkomende embleem viel de keuze op het Rode Kristal. Dit embleem is vrij van enige nationale, culturele, religieuze, politieke of etnische bijklank. Het krijgt dezelfde beschermende waarde als het rode kruis en de rode halve maan.