Meer dan twee maanden nadat Pakistan getroffen werd door de zwaarste overstromingen sinds tientallen jaren, vertelt André Paquet, hoofd van het Internationale Rode Kruiscomité (ICRC) in Islamabad over de uitdagingen van de hulpverlening ter plaatse.
Hoe gaat het met de getroffen mensen, acht weken na de start van de hulpverlening in Pakistan?
André Paquet : “Delen van het land zijn nog steeds overspoeld. In het noorden keren de mensen geleidelijk terug naar hun verwoeste huizen. In het zuiden is er nog steeds nood aan levensreddende hulp. Voor miljoenen mensen is de crisis nog niet voorbij. De schade aan de infrastructuur is enorm en velen hebben hun levensonderhoud verloren.
De noden zijn zo hoog dat geen enkele organisatie de slachtoffers in zijn eentje kan helpen. Daarom werkt het Rode Kruis samen met de overheid, het leger, de internationale gemeenschap, de Verenigde Naties, andere ngo’s, de donors en natuurlijk de lokale gemeenschappen.
Ondanks de massale humanitaire hulpverlening hebben miljoenen mensen nog steeds dringende hulp nodig. Daarnaast hebben ook miljoenen mensen hulp nodig bij het opbouwen van hun levensonderhoud, zodra ze kunnen terugkeren naar hun huizen. Het Internationale Rode Kruiscomité zal in de komende maanden 350.000 mensen helpen bij de heropstart van hun landbouwactiviteiten. Daarvoor werden zaden, landbouwwerktuigen en andere items uitgedeeld.”
Wat zijn de uitdagingen voor humanitaire hulpverlening in Pakistan?
André Paquet: “De overstromingen komen bovenop het gewapend geweld dat reeds plaatsvond in de verschillende getroffen delen van het land. Voor het Internationale Rode Kruiscomité is de grootste uitdaging toegang krijgen tot de getroffen gebieden. Er zijn natuurlijk veiligheidsproblemen door de criminaliteit en logistieke problemen die de toegang bemoeilijken.
Toch blijft het grootste obstakel de beperkingen die de Pakistaanse overheid ons oplegt. Terwijl het net de taak is van de Pakistaanse regering en veiligheidstroepen om adequaat te reageren op de natuurramp en de gevolgen daarvan en ervoor te zorgen dat de hulporganisaties hun werk kunnen doen.
Door ons de toegang tot bepaalde gebieden te ontzeggen, kunnen we ons werk niet voldoende uitvoeren. Dit leidt tot wrok en wantrouwen tegenover humanitaire organisaties. Die worden gezien als ondoeltreffend of beschuldigd van het hebben van een politieke agenda. Door ons de toegang te weigeren, komt onze positie als onafhankelijke organisatie in het gedrang.”
Welke impact heeft de slechte veiligheidssituatie op de hulpverlening van het Internationale Rode Kruiscomité?
André Paquet: “De veiligheidssituatie heeft een veel grotere impact op de Pakistaanse bevolking dan op de hulporganisaties. Toch is het ook waar dat hulpverleners in Pakistan vaak gevaar lopen omwille van de criminaliteit en politiek geïnspireerde vijandigheid.
Niemand kan de slachtoffers van gewapend geweld en overstromingen in Pakistan helpen, zonder dat een bepaald minimumniveau van veiligheid wordt gehandhaafd. Het Internationale Rode Kruiscomité werkt voornamelijk in conflictgebieden en heeft daarom een hele reeks veiligheidsprocedures. Aangezien we al geruime tijd in Pakistan werken, nog voor de overstromingen, kent de bevolking onze humanitaire agenda.
Een goedwerkende, onpartijdige humanitaire operatie met als enige doel mensen te helpen is volgens ons nodig om het respect te verdienen van de bevolking.”
